Ciekawostki o konopiach » Farmakologia Konopi

Farmakologia Związku THC

admin — Wed, 10 Jun 2009 16:37:49 +0000

Jak już wspomniano wcześniej, większość dostępnej w Stanach Zjednoczonych konopi indyjskiej , wykazuje zawartość THC rzadko przekraczającą 7 %, a na ogół waha się od 2 do 4 %. Ten stopień stężenia procentowego jest istotny, w sensie farmakologicznych efektów działania konopi (patrz następny rozdział).
W USA THC jest najczęściej kolportowany w postaci ręcznie-skręcanych jointów (przeciętny skręt zawiera od l do 2 gramów produktu konopnego). Zakładając, że przeciętny skręt zawiera 1,5 g materiału, o zawartości THC 3 %, to skręt ten zawiera mniej więcej 0,045 g (45 mg) THC. Ponieważ THC jest najczęściej inhalowany przez palenie marihuany, to zasadniczo ilość związku zaabsorbowanego przez układ krwionośny różni się w zależności od wcześniejszych eksperymentów palacza oraz od tego, jak długo przytrzymuje on dym w płucach.
Zazwyczaj te osoby, które już wcześniej miały okazję palić marihuanę wiele razy, potrafią utrzymać dym w płucach dłużej niż nowicjusze, co wydłuża okres czasu, kiedy to Marihuana może być zaabsorbowana przez krew, zanim dym zostanie wypuszczony z płuc. Podobnie palacze tytoniu również mogą przytrzymywać dym z marihuany dłużej niż niepalący. Następnie, im mniej osób, które dzielą się skrętem, tym więcej THC jest dostępnego dla każdego palącego. Zasadniczo czwarta część, ewentualnie połowa THC obecnego w skręcie, jest wchłaniana z dymem. Tak więc, jeżeli 45 mg THC zawiera się w skręcie, to 11-22 miligramów jest dostępna w dymie. Zatem jest to wyjątkowo mało prawdopodobne, aby nawet pojedyncza osoba, wypalająca całego skręta sama, była w stanie zaabsorbować 100 % zawartego w nim THC. W praktyce, ilość THC absorbowanego przez krew, w rezultacie towarzyskiego palenia jednego joint’a, jest prawdopodobnie o wiele mniejsza – w granicach od 2 do 20 % (0,4 mg – 10 mg).
Jak już omawiano w rozdziale pierwszym, absorbcja inhalowanego środka jest szybka i pełna. THC zazwyczaj zaczyna działać w parę minut od rozpoczęcia palenia, a swoje szczytowe działanie osiąga po upływie 10 do 30 minut. Zakładając, że nie wypala się więcej, efekty rzadko trwają dłużej niż 2, 3 godziny. THC jest również absorbowany przy zażywaniu doustnym, ale jego absorbcja jest wówczas wolniejsza i niekompletna. THC zażyty doustnie zaczyna działać zazwyczaj po 3 do 60 minutach, ze szczytowym działaniem występującym w 2, 3 godziny po zażyciu. Jego efekty trwają wówczas przez 3 do 5 godzin a nawet dłużej. THC jest około 3-razy bardziej wydajny palony niż zażywany doustnie. Ponieważ produkty z konopi są surowymi preparatami, nierozpuszczalnymi w wodzie, nie powinny być aplikowane przez wstrzyknięcie. W rzeczy samej, wstrzyknięcie jakiegokolwiek produktu z Cannabis. lub każdej innej rośliny, jest wyjątkowo niebezpieczne. Należy zaznaczyć, że jeżeli oferuje się “THC” w postaci płynnej, to albo w ogóle nie zawiera on THC, albo raczej zawiera szereg innych środków psychodelicznych.
Kiedy już THC zostanie zaabsorbowany, następuje jego dystrybucja do różnych organów ciała, ze szczególnym uwzględnieniem tych, o znacznej koncentracji tłuszczu. THC równie swobodnie penetruje mózg, nie napotykając przeciwciał opóźniających jego przepływ, jak i przenika do pępowiny, a następnie do płodu. Ulega kolejno prawie całkowitej metabolizacji w aktywny produkt (11-HYDROXY-DELTA-9-THC), który następnie zamieniany jest w nieaktywny metabolit, po czym zostaje wydalony.
Po początkowym okresie intoksykacji zawartość THC spada gwałtownie, po około godzinie czasu, do niskiego poziomu (dzięki łatwej rozpuszczalności w tłuszczu), który następnie utrzymuje się przez wiele dni. THC ulega raczej powolnemu rozkładowi, jego połowiczna eliminacja trwa około 30 godzin, a czasem nawet do 4 dni. Niemniej THC utrzymuje się w organizmie przez wiele dni, a nawet tygodni. Takie opóźnienia przyczyniają się do przedłużenia i intensyfikacji aktywności, subsekwentnie palonej marihuany, co przynajmniej częściowo tłumaczy fakt, że regularni palacze hempu osiągają “HIGH” szybciej i łatwiej, mniejszą ilością, niż okresowi palacze (fenomen, który został raczej pomyłkowo nazwany “ODWROTNE UZALEŻNIENIE”).
Ponieważ tylko szczątkowe ilości THC są wykrywalne w moczu osób, które zażywały środek, dlatego test na obecność marihuany wykrywający obecność THC, polega głównie na wyodrębnieniu jego metabolitów. Takie testy są złożone i wymagają użycia specjalnych technik chemicznych, takich jak: IMMUNOAZJA, CHROMATOGRAFIA lub SPEKTROMETRIA. Mimo iż nawet duża jednorazowa dawka jest wykrywalna tylko przez l do 3 dni, u nałogowych palaczy (nawet wtedy, gdy palą oni tylko dwa, trzy razy w tygodniu) test na obecność metabolitów THC w moczu zawsze będzie pozytywny. Bywa, że u nałogowych palaczy, którzy zaniechali środka, test jest dodatni jeszcze przez miesiąc od chwili rzucenia palenia. Niemniej dodatnie wyniki analizy moczu mogą wykazywać zarówno niedawne zażycie, jak i to, które miało miejsce wiele tygodni wcześniej. Wielokrotne pobieranie próbek może się okazać konieczne, aby móc odróżnić wyniki. Jak stwierdza HAWKS i CHIANG:
Pojedynczy dodatni test moczu nie oznacza, ze osoba była pod działaniem marihuany w chwili kiedy pobrano próbkę. Pozytywny wynik testu oznacza jedynie, ze osoba od której pochodzi próbka, używała marihuany w niedawnej przeszłości, co mogło się wydarzyć godziny, dni, a nawet tygodnie wcześniej, zależnie od szczegółowego charakteru użytkowania.

Efekt Farmakologiczny Cz.2

admin — Wed, 10 Jun 2009 16:32:00 +0000

PSYCHOTOKSYCZNE dozy Marihuany wywołują iluzję, paranoję, halucynacje, chaos oraz dezorientację, wyobcowanie i zmiany świadomości, zaburzoną percepcję czuciową i wzmożony niepokój. Dalej zwiększając dozy, efekty potęgują się, wzbudzając jeszcze bardziej nierzeczywiste halucynacje, iluzje i wzmożoną dezorientację. JAFFE w ten sposób omawia działanie takich dawek:
Wyższe dozy tera hydro cannabinolu wywołują bojaźliwe halucynacje, iluzje i paranoiczne odczucia. Myślenie staje się zagmatwane i chaotyczne, zmiany świadomości i zaburzenia poczucia upływu czasu uwydatniają się. W miejsce euforii pojawia się niepokój sięgający stanu paniki, często wynikający z przeświadczenia, iż wywołany stan nigdy się nie skończy tak samo wpływa marihuana jak i haszysz . Przy dostatecznie wysokich dawkach, zaznacza się kliniczny obraz, porównywalny do toksycznej psychozy z halucynacjami, innymi stanami świadomości, łącznie z jej utratą. Większość osób zażywających THC jest w stanie sama regulować dozowanie tak, aby wiknąć przedawkowania powodującego nieprzyjemne efekty wystarczy wejść na www.haszysz.com i przeczytać na ich forum co piszą palacze marihuany. Marihuana może być przyczyną ostrych rozjątrzeń symptomatologii u chronicznych schizofreników, jest też niezależnym czynnikiem dla rozwoju schizofrenii.
Mimo, iż chroniczne palenie marihuany jest obecnie bardzo popularne, tym nie mniej, nałogowe palenie tytoniu jest o wiele bardziej rozpowszechnione. Ponieważ jakby nie było, wdychanie jest najbardziej popularnym sposobem aplikacji, porównanie gazów i poszczególnych komponentów zawartych w obu dymach (papierosowym i marihuany) może być niezwykle interesujące.

Porównanie zawartości gazów i poszczególnych komponentów w dymie tytoniowym i z marihuany. ANALIZA GAZOWA:
SKRĘT

PAPIEROS
Tlenek węgla (vol %)
3,99

4,38
(mg)
17,6

20,2
Dwutlenek węgla (vol %)
8,27

9,38
(mg)
57,3

65,0
Amoniak (mg)
228

178
HCN (mg)
532

498
Izopren (mg)
83

310
Etanal (mg)
1200

980
Aceton (mg)
443

578
Akroleina (mg)
92

85
Acetylonitryl (mg)
132

123
Benzen (mg)
76

67
Metylobenzen (mg)
112

108
Dwumetylonitrozoamina (ng)
75

84
Metyloetylonitrozoamina (ng)
27

30
ANALIZA SZCZEGÓŁOWA:

Fenol (mg)
76,8

138,5
o-Krezol (mg)
76,8

24
m-p-Krezol (mg)
54,4

65
2,4 i 2,5-ksylenol (mg)
6,8

14,4
Cannabidiol (mg)
190

–
Delta-THC (mg)
820

–
Nikotyna (mg)
–

2850
Naftalen (ng)
3000

1200
1-metylonaftalen (ng)
6100

3650
2-metylonaftalen (ng)
3600

1400
Benzo(a)antracen (ng)
75

43
Benzo(a)piren (ng)
31

źródło: D. Hoffman, K.D. Brunemonn, G.B. Gon, E.L. Wynder.

Proszę zwrócić uwagę, że z wyjątkiem obecności THC w marihuanie i nikotyny w tytoniu zawartości obu dymów są w wysokiej mierze podobne. Jednakże dym z marihuany zawiera prawie o 50 % więcej substancji rakotwórczych. Biorąc pod uwagę wszelkie aspekty powinniśmy pamiętać, że ilość tytoniu zużywanego przez przeciętnego palacza papierosów jest 10 do 20-krotnie większa od ilości marihuany zużywanej przez przeciętnego palacza hempu. Z drugiej jednak strony osoba paląca marihuanę uprawianą outdoor wdycha dym głębiej i przetrzymuje go dłużej w płucach. Tak więc chroniczne palenie marichuany może prawdopodobnie doprowadzić do gruntownych zmian w płucach.
Nałogowy palacz marihuany podtrzymuje stały stan intoksykacji. Takie postępowanie, samo w sobie, niesie szczególne niebezpieczeństwo.
Być upalonym przez większość godzin w ciągu dnia jest szczególnie niepożądane w okresie lat dojrzewania, kiedy to powinno się nabierać wprawy w decydujących technikach radzenia sobie w życiu. Gdy nieletni i pełnoletni dojrzewający palą marihuanę i nie tylko, aby odciąć się od problemów i frustracji egzystencjalnych, wyrządzają sobie wielką krzywdę. Pozbawiają siebie możliwości nauki i, w wyniku tego, mogą nigdy nie nauczyć się strategii przeżycia tego i tak według powszechnej opinii trudnego życia.

Efekt Farmakologiczny Cz.1

admin — Wed, 10 Jun 2009 16:30:00 +0000

Na zwierzęta THC wpływa uspokajająco oraz obniża zarówno samoistne czynności ruchowe, jak i reakcję samozachowawczą na bodźce bólu. Wpływa na obniżenie temperatury ich ciała, wycisza agresywne zachowania, potęguje efekty działania środków nasennych i uspokajających oraz zahamowuje konwulsje i osłabia ich refleks. W szczególności u ssaków THC wywołuje spokój, wycisza agresję, obniża zdolność pracy złożonych czynności, wydaje się wywoływać halucynacje oraz okazuje się przyczyną kontaktów płciowych. Wysokie dawki mogą ograniczać funkcjonowanie jajników, obniżać gromadzenie żeńskiego hormonu seksu, ograniczać owulacje oraz możliwe, że zmniejszyć produkcję spermy.
U człowieka Marihuana wpływa zarówno na czynności układu sercowo-naczyniowego oraz centralnego systemu nerwowego. Często obserwuje się wzrost pulsu i ciśnienia krwi. Rozszerzają się naczynia krwionośne rogówek, w wyniku czego oczy zachodzą krwią, co często jest zauważalne u osób nadużywających alkoholu. Osoby zażywające THC często potwierdzają wzrost apetytu, suchość w gardle, sporadyczne zawroty głowy, zaostrzenie się percepcji słuchu i wzroku oraz mdłości. Zmysły: smaku, zapachu i dotyku mogą być również zaostrzone; poczucie upływu czasu nierzeczywiste, a uczucie samozadowolenia, łagodnej euforii, odprężenia i uwolnienia się od trosk – wzmożone.
Najczęstsze subiektywne odczucia normalnych, towarzyskich dawek marihuany są następstwem subtelnych nastrojów, przypominających drzemanie lub łagodne hipnotyczne odurzenie narkotyczne – często niedostrzegalne przez nowicjusza czy obserwatora. Przy zwiększonych dawkach THC (kilka skrętów lub umiarkowana doza haszyszu zażyta doustnie), osoby doświadczają intensyfikację emocjonalnych reakcji i kolejnych doznań, przypominających łagodne zaburzenia czuciowe, a nawet delikatne halucynacje. Niewiele osób obecnie palących marihuanę towarzysko, pragnie takich doznań. Tylko niewielki procent ludzi używa marihuany dla wywołania wyraźnych zaburzeń czuciowych. Jak opisuje JAFFE:
Upalając się samemu, najczęściej występuje spotęgowane, dobre samopoczucie lub euforia w połączeniu z odprężeniem i sennością; paląc towarzysko, uczucie senności jest mniej odczuwalne, a występuje często spontaniczny Śmiech… Następują krótkotrwałe zaniki pamięci, a zdolność do wykonywania złożonych zadań umysłowych ogranicza się. Ów efekt oddziaływania na zdolność rozwiązywania zadań pamięciowych nazwano “TYMCZASOWYM ROZDROBNIENIEM”, z tendencją do mylenia przeszłości z teraźniejszością i przyszłością oraz z tendencją do DEPERSONALIZACJI – uczucia wyobcowania i nierzeczywistosci siebie.
Zaburzenia równowagi i balansu występują już przy małych dozach, a ujawniają się szczególnie przy zamkniętych oczach. Zmniejsza się siła mięśni oraz następuje trzęsienie się rąk. Relatywnie, nie zmniejsza się zdolność prostych czynności ruchowych i reagowania na bodźce, dopóty – dopóki nie wzrastają dawki konopi indyjskiej . Zmniejsza się natomiast zdolność do wykonywania bardziej złożonych procesów, włączając percepcję, uwagę, odreagowanie na informację (czego wymaga na przykład prowadzenie pojazdu czy samolotu) – przy dozach odpowiadających jednemu, dwóm skrętom; stan ten trwa od 4 do 8 godzin, a więc o wiele dłużej niż osoba jest w stanie odczuwać efekt działania środka… Obniżenie tychże zdolności wywołanych przez marihuanę potęguje się wraz ze spożywaniem alkoholu. Palacze marihuany często stwierdzają wzrost apetytu, suchość w gardle i przełyku, wyobraźnię wizualną o żywszych barwach oraz wyostrzony zmysł słuchu. Subtelne bodźce wizualno-słuchowe nieodbieralne w normalnym stanie, mogą nabrać nowych wymiarów, a niedominujące zmysły dotyku, smaku i powonienia, wydają się uwydatniać. Niemniej, przy przeciętnych towarzyskich dawkach, u niektórych marihuana zmniejsza empatię i percepcję odczuć emocjonalnych… Zaburzona percepcja czasu jest konsekwentnym efektem działania cannabinoidów. Czas wydaje się płynąć wolno – minuty wydają się być godzinami.