Historia dziejów konopi siewnej sprzed 2700 r. p.n.e. aż do XIX wieku nadal pozostaje szczątkowa. Marihuana jest początkowo używana jako łagodny intoksykant (środek wyskokowy). Będąc, w pewnym sensie, środkiem łagodniejszym niż alkohol, ma o wiele mniejsze znaczenie religijne, czy doświadczenie psychodeliczne niż naturalnie występujące psychodeliki. Pomimo, iż twierdzi się, że produkty otrzymywane z konopi i haszyszu posiadają szeroką różnorodność medycznych zastosowań, niewiele z nich zostało udokumentowanych.
Konopia siewna z której otrzymuje się haszysz jest raczej czymś nowym dla kultury zachodniej. W okresie kolonizacji Ameryki w wieku XVIII, roślina ta była chętnie sadzona na terenie Virginii, prawdopodobnie w celu uzyskania włókna używanego do wyrobu lin. Nawet George Washington sadził konopie dla włókna oraz możliwe, że dla celów leczniczych lub innych. Uprawa tak bujnie kwitnącego hempu kultywowana była w Stanach Zjednoczonych przez wiele lat, lecz wkrótce ograniczyła się, gdy bardziej dochodowe uprawy, takie jak bawełna, zostały zapoczątkowane oraz rozpoczął się import tanich konopi z Dalekiego Wschodu. W zależności od okresu roślina ta nadal była i jest sadzona w USA dla celów komercyjnych. Na przykład podczas II Wojny Światowej zwiększono jej uprawy w związku z ograniczeniami w imporcie. Jakkolwiek hemp nie wymaga zabiegów uprawnych, gdyż Cannabis Sativa z powodzeniem rośnie dziko bez zbędnej pielęgnacji.
Marihuana – przynajmniej do początków XX wieku – nie była powszechnie używana do celów leczniczych czy rekreacyjnych. Co prawda jej psychoaktywne właściwości zostały odkryte, ale nie przyciągnęły uwagi większości ludzi. Początkowo używanie marihuany było ograniczone do grup, które są określane jako “mniej pożądany” element w społeczeństwie. Podczas wczesnych lat 20-tych naszego stulecia media ukazały marihuanę i haszysz jako źródło zła i część działalności “podziemia”. W 1926 r. Gazeta Nowo Orleańska pisała o “POWAŻNYM ZAGROŻENIU TKWIĄCYM W MARIHUANIE”, twierdząc, iż istnieje ścisły związek pomiędzy marihuaną a przestępstwami: wynikiem czego było wprowadzenie prawa zakazującego jej używania. Wkrótce podczas następnych pięciu lat, ulegając pogłoskom, coraz więcej stanów zaczęło ustanawiać prawa przeciwko marihuanie.
W przeciągu następnych kilku lat uznano marihuanę za narkotyk oraz za źródło przestępstw i agresji, a także za niebezpiecznego wroga porządku publicznego! Taki stosunek popularyzowano przez całe lata 30-te, popierając to seriami newsów i artykułów o marihuanie na łamach prasy, co utwierdziło opinię publiczną w przekonaniu, że marihuana faktycznie jest złem. Do roku 1940 nikt już nie miał wątpliwości, że jest ona “ŚMIERTELNYM LEKIEM” i potencjalnym narkotykiem, który (l) skłania ludzi do popełniania przestępstw, (2) prowadzi do uzależnienia się od heroiny i (3) jest ogromnym społecznym zagrożeniem.