TETRAHYDROCANNABINOL (THC) jest trudnym związkiem do sklasyfikowania. W niedużych dozach, THC jest łagodnie kojąco-hipnotycznym agentem. Jego farmakologiczne efekty zbliżone są do działania alkoholu czy środków uspokajających. W odróżnieniu od innych uspokajająco-hipnotycznych związków, większe dawki THC mogą (w połączeniu z kojeniem) wywoływać euforię, halucynacje i zwiększone sensacje – efekty podobne do doświadczeń z łagodnym LSD. Dalsze zwiększone dawki THC nie wywołują anestezji, komy czy śmierci (w przeciwieństwie do innych środków uspokajających). Tym samym zaznacza się niewielki stopień podobieństwa między THC i LSD lub THC a innymi związkami uspokajająco-hipnotycznymi. Jakkolwiek THC wywołuje wzrost aktywności wielu narządów układu nerwowego i ich receptorów, to nie wykazano jeszcze dominacji żadnych efektów. Jako środek znieczulający może oddziaływać na układ nerwowy zwiększając jego przewodność (działanie nie związane z oddziaływaniem psychodelicznym). THC blokuje receptory acetylocholinowe, co przyczynia się do jego łagodnych amnezyjnych i przeciwbólowych właściwości. Przeciwbólowe działanie THC jest najprawdopodobniej wywołane przez oddziaływanie na ścisłe określone receptory mózgowe i może pociągnąć za sobą zahamowanie odpowiedniego enzymu (ADENYL CYCLASE). Euforyczne właściwości THC mogą być wynikiem uaktywnienia się receptorów DOPAMINOWYCH i SEROTONINOWYCH.
Prawo często stawia produkty otrzymywane z Cannabis Sativa na równi z opioidami, jako narkotyki. Jednakowoż THC nie jest narkotykiem i, z farmakologicznego punktu widzenia, jest związkiem różnym od opioidów. Tylko wyższe dozy (gdzie zawartość THC jest większa niż 10 % – 20 %) wywołują farmakologiczny efekt, podobny do działania środków psychodelicznych. Dlatego też w naszych rozważaniach, THC będzie sklasyfikowany jako wyjątkowy psychoaktywny środek. Struktura THC nie ma żadnych chemicznych odpowiedników. Klaszfikacja